4 اشتباه در کار که بايد خودتان را به خاطر آنها ببخشيد

چهارشنبه 26 ارديبهشت 1397
14:49
ویراکنترل

“انسان جايزالخطاست؛ بخشش از بزرگي است”

اين مثل هاي مشهور به يکي از خصلت هاي شوم انسان اشاره دارند.
همه ما اشتباه مي کنيم، اما به سختي مي بخشيم. به علاوه، سخت ترين
سرزنش مان را براي کسي کنار گذاشته ايم که بيشتر از همه به بخشش ما نياز دارد:
خودمان.زمان تجديدنظر فرا رسيده است.
گاهي در محل کار پيش مي آيد که کار خودمان را به نحو احسن انجام نمي دهيم.
موقعيت هايي پيش مي آيد که بار مسئوليت اشتباه دقيقا روي دوش خودمان است.
چنين اشتباهاتي به همان اندازه که غيرقابل اجتناب هستند، مطلوب نيز هستند،
چرا که از طريق آزمايش و خطاست که ياد مي گيريم و رشد مي کنيم.

طرد شدن

خبرهاي خوبي به گوش نمي رسد. کار يا ارتقاي رتبه اي که مي خواستيد را به دست نياورديد،
معامله را تمام نکرديد يا نتوانستيد مطلب خود را در يک مجله معتبر به چاپ برسانيد.
کار شما به اندازه کافي خوب نبود. فرد ديگري انتخاب شد. شما شکست خورديد.
به جاي اينکه خود را درگير منفي بافي کنيد، رد شدن را به عنوان يک بخش ضروري از زندگي بپذيريد.
هيچ فردي از همه مسابقاتي که شرکت مي کند برنده بيرون نمي آيد. وينست ون
گوک در تمام طول زندگي خود تنها توانست يکي از نقاشي هايش را بفروشد.
استيون اسپيلبرگ سه بار از پذيرش در مدرسه فيلم باز ماند. دوازده ناشر،
چاپ کتاب هري پاتر را نپذيرفتند.
اگر مي توانيد اين طردشدگي را به يک نقطه ضعف فردي ربط بدهيد،
مشکل را ارزيابي و آن را حل کنيد و سپس به اين پذيرفته نشدن به
يک تجربه آموزنده ارزشمند نگاه کنيد. اگر شانس يا رقابت عامل شکست شما بود،
به خودتان بياييد و دوباره تلاش کنيد. هميشه راه هاي زيادي براي رسيدن به موفقيت وجود دارد.

خطاي فاحش

شما فقط يک اشتباه ساده مرتکب نشديد، يک اشتباه اجتناب پذير انجام داديد.
اگر آن متن را با دقت کافي خوانده بوديد، اشتباه فاحش تايپي عنوان آن را ديده بوديد.
اگر جزئيات ملاقات مهم خود را يادداشت مي کرديد، آنها را در حين جلسه فراموش نمي کرديد.
ملامت کردن خودتان هيچ فايده اي ندارد، حتي اگر عامل اين اشتباهات،
تنبلي يا بي کفايتي شما بوده باشد. کاري که نبايد اتفاق مي افتاده، اتفاق افتاده است.
اگر اشتباه شما قابل جبران است، ناراحتي را کنار بگذاريد و براي رفع و رجوع آن برنامه ريزي کنيد.
اگر هم قابل جبران نيست، مسئوليت مشکل را بپذيريد، از افرادي که لطمه ديده اند
عذرخواهي کنيد … و بگذريد.
هميشه به ياد داشته باشيد که چيزي به نام صدمات غيرقابل برگشت وجود ندارد.
حتي اگر يک مشتري تصميم بگيرد که ديگر با شما همکاري نکند يا اينکه از کار خود اخراج شويد،
هميشه مي توانيد مشتري و کار جديدي پيدا کنيد. زندگي پر از پستي و بلندي است
و ما هيچ وقت نمي توانيم به اندازه اي مراقب باشيم که همه آنها را پيش بيني کنيم.
به خودتان بياييد و به حرکت به سوي پيشرفت ادامه بدهيد.

دست کشيدن از کار

پرونده هاي روز ميزتان سر به فلک کشيده است، اما ديگر طاقتان طاق شده است.
کت تان را بر مي داريد، به خانه مي رويد، با يک حمام گرم به تمدد اعصاب خود مي پردازيد …
و فورا بخاطر اينکه تا آخر شب در اداره کار نکرده ايد احساس گناه مي کنيد.
مخصوصا هنگامي که ماه گذشته تا انتهاي مراسم بعد از کار -که آنقدر کسل کننده بود
که همانجايي که نشسته بوديد چرت مي زديد-، هم نتوانستيد صبر کنيد…
فرهنگ سازماني مدرن، يک کارمند خوب را فردي مي داند که ديوانه وار اضافه کاري مي کند،
با چهار ساعت خواب شبانه زنده مي ماند و همه اوقات فراغت خود را صرف شبکه سازي
در رويدادهاي حوزه فعاليت شرکت يا ثبت نام براي يک دوره بعد از کار براي يادگيري زبان براي کار مي کند.
اما دستيابي به چنين تصوراتي بي فايده، تضعيف کننده روحيه و تقريبا غير ممکن است.
واقعيت اين است که مغز انسان براي تحمل اين اندازه مفرط از فشار ساخته نشده است
و پس از مدت معيني که به سختي کار کرد، نياز به استراحت دارد؛
به همين دليل وقفه هاي منظم بين کار در افزايش بهره وري ما بسيار موثر هستند.
تفاوت زيادي بين تنبلي و تمام شدن توان انسان وجود دارد. هنگامي که متوجه شديد
که بازده خود را از دست داده ايد، کار را متوقف کنيد. زمان بيشتري را به خودتان اختصاص بدهيد،
کفه زندگي را در ترازوي کار-زندگي سنگين تر کنيد. با اين کار حتي ممکن است
ناگهان بازده شما رشد قابل توجهي نيز پيدا کند!

مقابله

حدودا صدمين ايميل پرخاشگرانه اي که از خانم متنفرزاده دريافت کرديد،
باعث شد کنترل خودتان را از دست بدهيد و در پاسخ، يک ايميل توهين آميز بفرستيد.
پس از آن هم يکي از همکارانتان دوباره بر طبق عادت هميشگي خود،
هنگامي که در يک جلسه در حال صحبت بوديد، وسط حرف هاي شما پريد!
و البته اين بار شما هم حقش را کف دستش (يا روي صورتش!) گذاشتيد.
البته که روش هاي درست و مناسبي براي رسيدگي به تضادهاي شخصيتي
در محل کار وجود دارد و البته که عصباني شدن ايده آل نيست. با اين حال،
شما انسان هستيد و نه روبات. انسان ها هميشه رفتار حرفه اي ندارند،
هميشه کاملا ادب خود را حفظ نمي کنند و گاهي هنگامي که طاقت شان تمام مي شود
کنترل خود را از دست مي دهند. اين واقعيتي است که خواه يا ناخواه اتفاق مي افتد.
بپذيريد که گاهي خون جلوي چشمانتان را مي گيرد و سعي کنيد موقعيتي که پس
از آن ايجاد مي شود را جمع کنيد.هنگامي که عصبي مي شويد، اولين کاري که بايد انجام بدهيد
اين است که از موقعيتي که در آن هستيد خارج شويد. تا زماني که عصباني هستيد،
نمي توانيد مشکلي را حل کنيد. بنابراين، براي بازگشت آرامش کمي به خود زمان بدهيد
و وضعيت را به صورت منطقي مورد ارزيابي قرار دهيد. پس از آن، دوباره به طرفي که
با وي اختلاف نظر داشتيد مراجعه کنيد. به دليل اينکه صداي خود را بالا برديد عذرخواهي کنيد،
اما درباره مسائلي که باعث ايجاد چنان عکس العملي از جانب شما شد گفتگو کنيد
و پيشنهاد دهيد که با همکاري هم راهي براي عبور از اين ماجرا پيدا کنيد.
اگر طرف مقابل حاضر به تعامل نشد، در اينصورت تنها چاره شما اين است
که راهي پيدا کنيد تا کمتر با او روبرو شويد، يا اينکه مي توانيد وضعيت پيش آمده
را به يک مقام بالاتر اطلاع دهيد و از او کمک بخواهيد.

4 اشتباه در کار که بايد خودتان را به خاطر آنها ببخشيد


برچسب‌ها: <-TagName->
تمامی حقوق این وب سایت متعلق به شرکت ویراکنترل است. || طراح قالب bestblog.ir